«Ασφάλεια Ζωής» … χθες και … σήμερα

Η ασφάλιση είναι τόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος, καθώς ο άνθρωπος από την εποχή που εμφανίστηκε στη Γη, οργάνωνε τη ζωή του σε κοινωνίες, επειδή διαπίστωσε ότι μόνος του θα αδυνατούσε να αντεπεξέλθει στους κινδύνους της εποχής του. Οργανωμένος σε κοινότητες μέσα σε σπηλιές, μπόρεσε να βρει την απαραίτητη ασφάλεια. Την έννοια της ασφάλισης βέβαια, τη βρίσκουμε με σαφήνεια διατυπωμένη στα αρχαία κείμενα ή τη συμπεραίνουμε από διάφορα περιστατικά. Οι αρχές του θεσμού της ασφάλισης, χάνονται περίπου στη 2η χιλιετία π.Χ.

Πρώτος ο Ομηρος (800 π.Χ.) μας δίδαξε μέσα από τα έπη του πως υπάρχει πάντα ένας ανασφάλιστος κίνδυνος… η Αχίλλειος Πτέρνα.

Στην Αρχαία Ελλάδα, ήταν διαδεδομένη η ασφαλιστική κάλυψη των εξόδων κηδείας, πρακτική που διαδόθηκε μέσω θρησκευτικών, μη κερδοσκοπικών οργανώσεων. Αργότερα, με νόμο του Σόλωνα τον 6ο αιώνα π.Χ., θεσπίστηκε ο όρος των «ομοτάφων», ο πρώτος ασφαλιστικός νόμος που καθόριζε τη λειτουργία εταιρειών, που είχαν ως αντικείμενο την κάλυψη των εξόδων κηδείας.

Στην Κύπρο τον 5ο π.Χ. αιώνα, εμφανίσθηκε το πρώτο νοσοκομειακό πρόγραμμα της ιστορίας.

Από τη Βυζαντινή περίοδο υπάρχουν πολλά ιστορικά στοιχεία, που φανερώνουν την ύπαρξη της έννοιας της ασφάλισης και τα οποία βρίσκουμε κατά κύριο λόγο στο νομικό κώδικα του Ιουστινιανού.

14ος-18ος αιώνας: Από τον 14ο μέχρι τον 17ο αιώνα, σημειώθηκαν ραγδαίες εξελίξεις στον τομέα της ασφάλειας ζωής.

Η ασφάλεια ζωής σήμερα έχει εξελιχθεί σε επιστήμη. Με την ασφαλιστική μελέτη της οικογένειας ή της επιχείρησης, ο επαγγελματίας ασφαλιστικός σύμβουλος μπορεί να προσφέρει ασφαλιστική κάλυψη ικανή να αποτρέψει οποιαδήποτε οικονομική ζημιά ή καταστροφή.